Ρήξη Αχιλλείου Τένοντα

By on April 3, 2013

Οι αυτόματες ρήξεις του Αχίλλειου είναι αρκετά συχνές σε άτομα μέσης ηλικίας (30-40 ετών) κατά την διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας.

Ο αθλητής κατά την διάρκεια της άθλησης μετά από απότομο άλμα αισθάνεται ένα διαξιφιστικό πόνο στην περιοχή της γάμπας και έχει την αίσθηση « ότι κάποιος αντίπαλος τον κτύπησε ».

Η ρήξη του Αχίλλειου είναι χειρουργική πάθηση και είναι απαραίτητη η αποκατάσταση της συνέχειας του τένοντα.

Τα τελευταία χρόνια στις χρόνιες ρήξεις του Αχίλλειου η αποκατάσταση μπορεί να γίνει με κλειστή τελικο-τελική συρραφή του τένοντα χωρίς ανοικτή τομή. Η μέθοδος αυτή έχει τα ίδια αποτελέσματα με την ανοικτή συρραφή , έχει όμως πολλά πλεονεκτήματα.

Ο ασθενής έχει λιγότερο πόνο και μικρότερους κινδύνους φλεγμονής ή προβλήματα από το δέρμα (νέκρωση).

Μετεγχειρητικά τοποθετείται ειδικός κηδεμόνας με την ποδοκνημική σε ιπποποδία. Μετά από 15 ημέρες προοδευτικά βελτιώνονται την ιπποποδία ανά εβδομάδα.

Μετά ένα μήνα ο ασθενής μπορεί να βαδίσει με μερική φόρτιση κατά την 6η εβδομάδα με πλήρη φόρτιση.

Αθλητική δραστηριότητα αρχίζει μετά τον 3 μήνα και πλήρη άθληση μετά τον 6ο μήνα.